Ouderwets zweten in de groene hel!

Wegens gebrek aan een verslag van onze kant neem ik deze maar voor mijn rekening.
We waren ietwat vroeg begonnen aan wat een spannende avond werd. Om iets over 7-en werden de klokken aangezet en werd er op elk bord geknokt voor de punten. Het stof van de afgelopen zomer was nog niet verdwenen of we hadden een lastige avond tegen het sterke Messemaker. Omdat ik zelf druk bezig was met mijn eigen partij heb ik weinig mee kunnen krijgen van mijn teamgenoten. Toch kreeg ik mee dat Angelique een pion voor kwam te staan maar werd later op de avond afgetroefd door een sterk spelende Jelle. Nancy speelde tegen een oude bekende, namelijk Alejandro Acuna. Deze wist een manier te vinden die heel erg leek op betonschaak. Toen ik mijn eerste rondje maakte was ik eigenlijk al heel snel doorgelopen, het deed mij meteen denken aan Sascha die zich er waarschijnlijk als een stormram doorheen zou offeren. Nancy deed het (gelukkig) een stuk rustiger en wist een pion te winnen maar dit bleek niet voldoende te zijn. Een halfje dus. Maurice speelde een c3 siciliaan waarin de volgorde even zijn wensen overliet. Dit leverde een groots spektakel op waarin Maurice moordlustig op zoek ging naar een zwak punt in de verdediging van Wouter. Deze wist hem zeer vaardig af te slaan en Maurice een stuk te ontfrutselen. Gelukkig voor ons gaf Wouter dit in de tijdnoodfase weer weg en kon Maurice vaardig winnen. Dan ik zelf nog. Ik speelde tegen jongeling Bernard Evengroen. In de afruilvariant van het Frans kreeg ik een licht voordeel die ik naar mijn inzicht moeilijk kon uitbuiten. In een moeilijke stelling begon ik aan diverse offers te denken á la Sascha wat veel tijd kostte. Uiteindelijk besloot ik op gevoel een stukoffer te plaatsen wat een beetje ongelukkig werd verdedigt. In de analyse bleek ook dat dit stukoffer incorrect was! Door gebrek aan tijd kon Bernard de stelling niet goed doorrekenen waardoor ik een punt kreeg. Toch complimenten voor Bernard die de laatste tijd toch hard voorruit is gegaan! Een benauwde 2,5 – 1,5 overwinning dus in de groene hel, een mooi begin van het seizoen!

Lennard

Open kampioenschap Spijkenisse blijkt lady's day

In Spijkenisse deden 3 van onze jeugdspelers mee.
Lennard den Boer in groep 1 Sophia Thoma in groep 2 en Angelique Osinga in groep 3
We beginnen met groep 1 waar Lennard op zich een prima toernooi speelde en een score behaalde van 3 punten en een toernooi prestatie van 2033 en een 9de plaats.
Het toernooi was misschien nog beter gegaan als hij niet de man met de hamer was tegengekomen in de vorm van Michel de Wit! Lennard zei na afloop dat ik hem kapot had gespeelt! Zoals jullie zien doe ik alles voor de jeugd!
Dan groep 2 waar Sophia de sterren van de hemel speelde en maar liefst 6.5 uit 7 en een elo prestatie van.... 2199 en een 1e plaats!

foto van Ab Scheel


En een paar centjes die mooi zijn meegenomen. Helaas heeft zij niet de laatste ronde
kunnen winnen tegen Bob Hoos, maar zij zetten de strijd voort a.s. vrijdag bij onze club! Daar gaan zij een passagecup wedstrijd spelen!
Dan last but not least Angelique Osinga die bezig is om een spelcomputer bij mekaar te schaken!
foto van Ab Scheel

Angelique wist met 7 uit 7 beslag te leggen op de 1e plaats en een tpr van 2115, ik moet zeggen de partijen die ik deels heb kunnen volgen waren zeer acceptabel! De samenwerking met Hans van Calmthout lijkt nu al vruchten af te werpen!
Beide dames proficiat met jullie 1e plaats en volgend jaar een groep hoger?
Tot slot de link van het toernooi met de eindstanden:24e Open Schaakkampioenschap van Spijkenisse

Lennard den Boer stelt zich voor!

Mijn naam is Lennard den Boer, ik ben pas geleden lid geworden van Charlois Europoort.
Ik ben inmiddels 18 jaar en ben op mijn 8ste begonnen met schaken. Dit betekent dat ik al 10 jaar actief ben als schaker.

Op mijn 8ste kreeg ik via mijn basisschool te maken met het schaken. Ik kreeg van de school een introductieles aangeboden en in deze les was duidelijk geworden dat ik het wel leuk vond.
Ik kreeg toen de eerste 10 weken les van Bert Broerse op de school. Dit was altijd op een maandagavond. Na 10 weken les in een groepje beginners werd besloten dat we wel klaar waren om mee te doen met de schaakcompetitie. De eerste ronde ( mijn eerste partij ) werd ik er finaal afgeschoven door de schoolkampioen. Deze had me met het bekende herdersmatje te pakken. Stomverbaasd over de duur van de partij legde hij me het systeem uit en hoe ik het kon verdedigen.
Sindsdien ben ik nooit meer met een herdersmat verslagen.

Nadat ik 2 jaar Competitie speelde op mijn basisschool vertelde een klasgenootje ( Alain Tjiong ) aan mij dat hij op een schaakclub ging spelen en of ik het ook leuk vond om daar heen te gaan. Na een introductieles op S.V. Zwijndrecht ben ik dus in de jeugd daar begonnen. Het was toen der tijd een enorme club met een enorm aantal jeugdleden. Dat is nu wel anders.

In de eerste jaren bij S.V. Zwijndrecht was ik langzaam maar zeker steeds een beetje opgeklommen in de laagste groep wat leidde tot een promotie. Ook op de school ging ik steeds beter presteren maar ik kon mijn rechtstreekse concurrent ( Alain Tjiong ) nooit verslaan. Toen ik 10 of 11 jaar oud was begon ik met toernooien spelen om ervaring op te doen. Het eerste toernooi was mijn toen zo goed bevallen dat ik steeds meer toernooien ging spelen. Langzaam maar zeker begon ik dichter in de buurt te komen van mijn concurrent. Uiteindelijk had ik de basisschool afgesloten met een 2e plaats.
Op de toernooien speelde ik vaak onderin en als ik eens een goede dag had dan speelde ik in de middenmoot.

Toen ik naar de middelbare school ging, begon ik beter te spelen. Ik kreeg af en toe weer een training en ik had me inmiddels binnen de interne competitie omhoog geklommen naar de 2e groep ( waren 4 groepen ). De toernooien gingen beter en ik kon af en toe meedoen voor de prijzen.

Ik besloot dat ik nog beter wilde worden en daarom moest ik ook wat vaker gaan schaken. Ik was toen op een nieuwe club gegaan voor de dinsdag avond. Namelijk S.V. Hendrik Ido Ambacht.
Toen ik meedeed in deze competitie kwam ik erachter dat ik meteen al mee kon doen met de prijzen.
Dit leidde tot dat ik het jaar erop al mee ging doen met de senioren. Ik kreeg wekelijks les uit de stappenmethode die ik al een aantal jaren stil had gelegd. Ik werd kampioen van de jeugd en promoveerde bij de senioren. Het ging ieder jaar beter en beter, mijn niveau maakte een grote sprong.

In de jaren die daarop volgden bleef mijn niveau veel schommelen en als ik weer op mijn niveau kwam dan was ik opeens een stuk beter geworden. Ik kon eindelijk meedoen voor de titel bij toernooien en ik werd 3 keer achter elkaar jeugdkampioen bij S.V. Zwijndrecht. Ook was ik begonnen bij de Senioren. Ik stopte met de jeugd van S.V.H.I.A. en zat inmiddels in de hoogste groep en heb de jeugd een jaartje les gegeven. Toen ik 17 was besloot ik te stoppen bij S.V.H.I.A omdat het niveau inmiddels te laag was geworden. Ik ben toen lid geworden van Schaakclub Dordrecht. Hier is het niveau weer een stuk hoger dan in Ambacht.

Toen ik het niveau in S.V. Zwijndrecht ook naar beneden zag gaan had ik een gesprek gehad met Michel de Wit en had ik dus met mijn vader overwogen om naar C/E te gaan. Uiteindelijk hebben we toegezegd en ben ik dus lid geworden van deze club. De voornaamste reden waarom ik voor deze club heb gekozen is omdat het behoord tot 1 van de sterkere clubs in de regio en omdat ik er al een paar mensen van kende.

Inmiddels heb ik het heel erg naar mijn zin bij SC Dordrecht en heb er ook wel vertrouwen in dat ik het bij C/E naar mijn zin zal krijgen.

Bedankt voor het lezen!

Lennard den Boer